Diu iuse Vader in ´n Hiemel,
heulig sall wärn dön Name,
kumen sall dön Rök,
gescheuhen sall dön Wille,
wie
in Hiemel so auk up de Ähern.
Iuse däglik Braut giff
us vandahe
un loat us iuse Schuld naohe,
wie
auk wö dat
doet bö alle,
deu us wat schüllig
sin.
Un brink us nich in Verseukung
un mak us
frö van dat Laige.
Dön is dat Rök un de Macht un de Ähr
alltöd un euwig.
Amen.
(Übertragen von Josef Wiethaupt, Paradies)